شاید بیشتر با اکالیپتوس (Eucalyptus cinerea) به عنوان غذای مورد علاقه کوالا آشنا باشید. این درخت همیشه سبز می تواند در محیط طبیعی استرالیایی خود به ارتفاع 60 فوت یا بیشتر رشد کند، اما در باغ های خانگی، معمولاً کوچک و در ارتفاع حدود 6 تا 10 فوت باقی می ماند. این گیاه دارای پوست قهوه ای مایل به قرمز است که روی شاخه های کوچکتر پوست می اندازد.

برگ‌ها به رنگ نقره‌ای تا سبز مایل به آبی هستند و وقتی کبود می‌شوند، عطر متمایزی شبیه منتول گیاه را ایجاد می‌کنند. درختان اکالیپتوس بهتر است در بهار کاشته شوند. آنها سرعت رشد بالایی دارند و می توانند چندین فوت در سال افزایش پیدا کنند. توجه به این نکته مهم است که پوست، برگ ها و شیره اکالیپتوس هم برای انسان و هم برای حیوانات خانگی سمی هستند.

نام های رایج اکالیپتوس، دلار نقره ای
نام علمی Eucalyptus cinerea
خانواده Myrtaceae
نوع گیاه درخت
اندازه 6 تا 60 فوت ارتفاع، 2 تا 15 فوت عرض
نور آفتاب کامل
نوع خاک زهکشی شده خوب
خاک pH اسیدی تا خنثی (5.5 تا 6.5)
زمان شکوفایی به ندرت گل می دهد
مناطق سختی 8–11 (USDA)
منطقه بومی استارلیا
سمیت انسان و حیوانات

نحوه کاشت اکالیپتوس

هنگام تولید اکالیپتوس از طریق بذر، آن را در داخل خانه 10 تا 12 هفته قبل از آخرین تاریخ یخبندان منطقه شما در بهار شروع کنید. اگر گیاه در خزانه دارید، در اول بهار به باغ منتقل کنید.

محل کاشت را انتخاب کنید که آفتاب زیادی داشته باشد و خاکی با زهکشی خوب داشته باشد. همچنین، اطمینان حاصل کنید که فضای کافی برای قرار دادن تمام ارتفاع و گسترش درخت وجود دارد. اطمینان حاصل کنید که هیچ درخت یا درختچه ای در مجاورت نور خورشید یک گیاه اکالیپتوس جوان را مسدود نمی کند. این گیاه همچنین در صورت داشتن نور کافی در ظروف و همچنین در داخل خانه قابل رشد است.

اگر چندین درخت اکالیپتوس می کارید، آنها را حداقل 8 فوت از هم فاصله دهید. آنها را در همان عمقی که در خاک گلدانش بوده، بکارید. این درختان به طور کلی نیازی به قیم برای رشد ندارند.

نحوه مراقبت از اکالیپتوس

نور:اکالیپتوس نور زیادی را دوست دارد، بنابراین گیاه خود را در مکانی قرار دهید که روزانه حداقل شش ساعت نور مستقیم خورشید را دریافت کند. به همین ترتیب، گیاهان اکالیپتوس که در داخل خانه رشد می کنند باید در نزدیکی یک پنجره روشن نگهداری شوند، ترجیحاً پنجره ای که رو به جنوب باشد.

خاک: گیاه اکالیپتوس خیلی به خاک حساس نیست، اما خب بهتر است خاک زهکشی شده را برای اکالیپتوس انتخاب کنید. و از مخلوط خاک برگ و معمولی استفاده کنید. راز زه‌کشی خوب، استفاده از خاک سست و متخلخل است. چنین خاکی هم ریشه را تقویت کرده و هم رطوبت را بدون نیاز به ذخیره کردن آب حفظ می‌کند.

آبیاری: اکالیپتوس پس از گسترش تا حدودی به خشک بودن مقاوم است. با این حال، واقعاً دوست ندارد برای مدت طولانی خشک بماند و انجام این کار ممکن است باعث ریزش برگ ها یا شاخه های آن شود. یک قانون خوب این است که زمانی آبیاری کنید که بتوانید انگشت خود را به خاک بچسبانید و خشکی را در نوک انگشت خود احساس کنید. اگر بارندگی نداشته باشید، اغلب به اندازه آبیاری هفتگی است، به خصوص برای گیاهان کانتینری.

دما و رطوبت: اکالیپتوس دماهای گرم را بین 18 تا 24 درجه سانتی گراد ترجیح می دهد و سطح رطوبت متوسط را دوست دارد. نمی تواند در معرض قرار گرفتن طولانی مدت در دمای زیر 10 درجه سانتی گراد دوام بیاورد. بنابراین در صورتی که گیاه خود را در ظرفی می‌کارید،  و میدانید دمای هوا سرد است، آن را در داخل خانه بیاورید.

کوددهی: اکالیپتوسی که در باغچه کاشته شده، نیازی به کود ندارد. دلیل این امر، شرایط محیطی خواستگاه آن، یعنی استرالیا و تازمانیاست. در آنجا، اکالیپتوس در خاک‌های بسیار کم‌عمق رشد می‌کند. همین باعث شده تا این گیاه با شرایط طبیعی خود تطبیق پیدا کرده و به رشد کردن در خاک‌هایی با کمترین میزان مواد معدنی عادت کند. اما ماجرا برای اکالیپتوسی که در گلدان است متفاوت است. اکالیپتوس گلدانی به کوددهی ملایم ( نصف میزان توصیه شده دستور کود) نیاز دارد.

انواع اکالیپتوس

علاوه بر Eucalyptus cinerea، صدها گونه اکالیپتوس دیگر نیز وجود دارد. آنها عبارتند از:

  • اکالیپتوس گلوبولوس: این گونه که به عنوان صمغ آبی شناخته می شود، دارای پوست صاف بوده و به ویژه با شرایط مختلف رشد سازگار است.
  • اکالیپتوس گوننی: معمولاً به عنوان صمغ سیب شناخته می شود، این گونه نسبت به سایر گونه های اکالیپتوس تحمل سرما را بهتر دارد.
  • اکالیپتوس پلاتیپوس: معمولاً مورت نامیده می شود، این گونه به خصوص مقاوم است که می تواند خاک های سنگین، سرما و خشکسالی را تحمل کند.

برداشت اکالیپتوس

علاوه بر زیبایی آشکار، اکالیپتوس را می توان برای مصارف مختلف نیز برداشت کرد. برای برداشت برگ ها و شاخه های بالغ تا اواخر فصل رشد صبر کنید. اگر فقط برگ ها را می خواهید، به سادگی آنها را با هرس یا با دست جدا کنید. آنها را با یک حوله کاغذی یا صفحه خشک کن در جای خنک و دور از نور مستقیم خورشید خشک کنید. صبر کنید تا برگ ها کمی چرمی یا ترد شوند و سپس آن ها را در شیشه های بلوری با درب محکم نگهداری کنید. برگ های خشک شده را می توان در چای و برای طعم دادن به نوشیدنی های دیگر استفاده کرد.

اگر دوست دارید از شاخه ها برای صنایع دستی استفاده کنید، یکی از بهترین راه ها برای نگهداری آنها استفاده از گلیسیرین است. به سادگی طولی از شاخه را که به دلخواه شماست هرس کنید. سپس، ظرفی را انتخاب کنید که به اندازه کافی بزرگ باشد تا کل شاخه اکالیپتوس شما را در خود جای دهد. در ظرفی جداگانه یک قسمت گلیسیرین را با دو قسمت آب جوش مخلوط کرده و اجازه دهید خنک شود. مقداری از مایع خنک شده را داخل ظرف بزرگ بریزید و سپس انتهای شاخه بریده اکالیپتوس را وارد کنید تا در حدود 3 اینچ مایع بماند. ظرف را در مکانی خنک و تاریک نگه دارید و هر هفته شاخه را بررسی کنید. در صورت نیاز مایع بیشتری اضافه کنید تا در حد مطلوب بماند. ممکن است دو تا شش هفته طول بکشد تا شاخه خشک شود. برگ ها از سبز به ارغوانی یا نقره ای تبدیل می شوند و نرم و صاف می شوند. پس از خشک شدن، شاخه را از ظرف خارج کنید و قبل از استفاده دو تا سه روز آن را به صورت وارونه آویزان کنید.

هرس کردن

بهار زمان هرس کردن اکالیپتوس‌هاست. با هرس کردن می‌توانید همواره اندازه گلدان را کنترل کنید، شکل زیبای آن را حفظ کرده و با این کار آن را تقویت کنید. شاخه‌های مرده و شکسته شده را از گیاه جدا کنید و چند سانتی متر از بخش های بالایی گیاه را با قیچی مخصوص ببرید تا باعث تحریک رشد آن شود.